Rüzgârın Dilinde

Kalbimin beni unuttuğu yerde

göçebe bir rüzgâr

mızrapsız teline yaslanıyor

kendini durduramayan nehir ne dese boş,

bir çınar kökünden

hâlâ o rüzgârı özlüyor

Benim kalbim

bir dervişin nefesiydi

avuçlarında taşıdığı sabır

secdelere sızan bir ışık gibi

her baktığı yol

huzurun ince bir çizgisi

ah, benim kalbim,

tevhidin sözlerinde,

kendi mirasını taşırdı

Kalbim

beni terk ettiğinde

rüzgârın dilinde

bir gölgenin mezarı vardı.