Sabaha Kadar

Yarası olmayan acılar varken ruhunun derininde

derman soramazsın sancılarını dindirmeye..

Ya bilmezsin çoğu zaman sebebini

ya da anlatamazsın hislerini içinden geldiği gibi.

Hep engeller vardır tek başına kaldırması güç

aklının ve dilinin ucunda durmadan sallanan

Çaresizlik dersin, kendi kendini yersin geceleri

aklında binbir soru, sabahlara sağ çıkana kadar..

Görünmez bir yara, sancısı ağır basar.

Acaba hangi merhem değse yüreğe

usanıp daha erken gelir sabahlar...

Yıkıntıların arasından yüreğim tek sana çıkar;

hiçbir şey dert değil de bir yokluğun kalbime batar..