Sadece Gerçek

durma öyle

suskunluğumla boğ beni

vur hançeri sağrısına aksın kanı gök kırmızı

hırçın bir küheylan yüreğim ne gem tutar ne kırbaç

bakma öyle

sensizliğimle yak beni

kır belinden ikiye kalemi

ilmek ilmek olsun boğazım

kalp kırıkları batıyor ciğerlerime

susma öyle

kibrit kutusu kadar bedenim

bir meteor kadar ağır şimdi

dilim lal

ruhum öksüz bir çocuk

yamalı

yaralı

bereli...

gitme.!

yada git

gidişinle sür beni toprağına

yeniden filizlensin umutlar..

ondokuzağustosikibinonbeş

Yaşamakla yaşamamak arasında hiçbir fark

kalmadığında özgürlüğüne kavuşur insan.