Şair Varken İlhama Gerek Duymam

Şair şakağında yılgın bir atış

ve suskun bir şiirdir sevmek

yürümektir bazende

bir yolu,bir başına

sendeleyerek...

Şair kaleminde ölüme meydan okuyan

bir zulümdür

sevmek,

sesi duyulmayan bir şiir gibi

öznesiz yüklemlere gizlenmek

ve alabildiğine nesnesiz

nefessiz

kimliksiz kalmaktır

ve bazende

tutunamamaktır

yalın bir sözdür

manasını yitirmiş...

Kahve gözlü bir kadının

ellerinde ıslanan bir kağıda

yazılmış

'bilinmez nereden gelir yazgısı'

sözüyle biten

bir sevda özetidir çoğu zaman

ve hiçbir zaman dile gelmeyen

her gelişi bir şiirle kesilen

bir dipnottur

yoktur başlangıcı

sonu yoktur...

Şair yüreğine

ağır bir senfoni sesiyle

seslenmektir bazende

ve yitik kalan onca anıya rağmen

yeniden aynı tadı duyumsamaktır

sonra sular içinde yanmaktır

küle dönmeden

aynı yangına susamaktır

bazende...

(an gelir çığlıklar kopar içimde / isimsiz sevda olur mu söyle!)