Şairler de Ölür

Bir gün duyulur:

Minarelerden sala sesi

Haber olur gazetelere

İlan verilir, çelenk göndermeyin

Bilmem hangi hayır kurumuna

Bağış verilsin denip kabul edilir taziyeler.

Eş, dost bekler cami kapısında

Şair yatıyor imam önünde musalla taşında.

Bir dörtlük mırıldar sevenleri

Şairin en bilinen bir şiirinden

Cenazeye gelmiştir sevenleri bekleşirler

Gözüne kara gözlük takıp eğleşirler.

İmam ses verir: Er kişi niyetine.

Neden?

?Dur hoca er değil ?Şairdir' önünde yatan

Diyemez kimse'.

Şair yalnız kalmıştır yine en önde.

Şairim ölmüş başınız sağ olsun

Okunur mu? Bilemem

Şiiri kaldı yetim geriye...

?Ölüm hak, miras helal' demiş atalarımız

Yok! Şairin mirası' şiir den ?başka

?Okunsun' der ihsan istemez

Şiiri okundukça aşka gelir şair mezarda!

Şairler de ölür ferman gelince

Şairin şiirini koysunlar kabrine

Kimse kalmayıp yanında

Herkes evine gidince...

?Oku Şairim şiirini' desin melekler

Şairler öldü. Yaşasın şiirler!

Arkasından bir Fatiha okusun

Şairime şiir sevenler...