Saksağan

Sırtımı ne zaman dönsem

Notalarını çizer parmaklarıma

Acının ritmi işaretler

Tekrarının usul usul yayılan

Kanımdaki rengini

Büyük kelimelere sığınmıyorum

Sanki biri yasakladı büyümemi

Bir şiirde kirpiklerimi ıslatmadan

Ben de ağlayabilirdim

İlk üzüm salkımlanır

Kabuğundan doğurur ateş böceği

Saksağanın küçük kalbi kırılır

Bahsetmemiş hiçbir şiir ondan

Siyahı ve beyazını düşledim onun için

Şimdi...