Saliha

maviye saklanmıştın da

o değerine değer katan bulmuştu seni

ilkbaharsız yaz yaşadın kavruldun

kış ya gelir, ya gelmez

şimdi mevsim sonbahar

bir nefesle savrulma

iyi tutun dikenlere

varsın ellerin kanasın

kimsesizlik demir atmış içine

ne yana dönsen gurbet

ruhun kör kuyuda

bedenin çarmıhta

eli kesilir hakkını çalanların

dili kesilir yabana yar olanların

bilmez misin saliha

rahmet yağmurları yıkamıyor mu

güneş de almamış rengini

hala simsiyahsın

üzül, kork, utan

tüm insani duyguları taşıyorsun

sevgiden yetim, aşktan öksüzsün

ağla saliha

bu alemde yer gök ayna

ve sen üryansın

bir el örterken, bin el açıyor seni

ne kadar da acizsin

o yokluğunu çektiklerin serap değil biliyorsun

uzansan tutacaksın

ellerin yanacak

seni ipten alan o el var ya

hala el...