Samanlık

Günahların beş geçesi pişmanlık

Epey dolaşıp da vardığım kendim

Ey sabaha dört nal koşan karanlık

Cürmü kadar yakan biçare kendim

Dostlukların az ötesi düşmanlık

Ah yenilmezliğim baş eğmez fendim

Her ömrün soluğu bir tek zamanlık

Çanak tuttu yıllar onu da yendim

Dert tutsağıydı aşk gönül bulanık

Ne az ben olmuşum daha çok sendim

Öğrendim dert kadar hepsi bir anlık

Onları koynunda besleyen bendim

Baharlardan firari yalan Yaren'dim

Anladım aşkmış tek kahramanlık

Bu nedir niçindir sormaz efendim

Seyran eylenmeyi umar samanlık