Sana Kaç Var

Herkes etimden çalarken bir gıdım

Ben ay ışığına soyunuyordum

Uluorta

Nefesimi sunuyordum

Kurtlar sofrasına

Akrep kovalarken yelkovanı

Ya da akrep göz kırparken şafak ölümlerine

Ben ağlaşıyordum yolu kayıp yitiklerle

Yıldız

Sürecekti izimi

Ben yıldız yönüne

Körleştim

Bir adım öteye gidemedim

Öteleyemedim ötekileri.

Mısralarımı çalsam o şiirden

Yürüyecektim o köprüden

Payımı alıp aşk dolu heybeden.

O şiirler bana yazılmadı

Aşk yüklemli.

Öznesiyle baş edemediğim

Yalanları vardı

Ninemin

Kulaklarımı

Kul eden

Sağır olsaydım ben

Secde ederdim

Tanrıyı sana inkâr eden

Aşk kıblesine yürürdüm

Yalın ayak.

Saat

Gece yarısına şafak var sevgili

Sana kaç var

Ya da senden kaç geçti

Bilmiyorum

Ay ışığında

Çırılçıplak kalalı beri...