Sana Kalsın

gözlerin

düş evreni

gittiğinde siyaha çaldı

avucumda çakıl taşları

yok,

öyle değildi

tüm kelâmlar yalan, masal kadar misal

bıraksam yatsıya kadar yanacak belki

üfledim, söndü

yalandı evet

boş bir mekanda

elimde kuka tespih voltalarken puşt zulalarda, seni unutmak

alnıma biriktirdiğim teri soğuturken, sulukta

kuşlukta uyandırıp rüyamı

kaybetmek

kayıp

yüzünün arifesini

bırakıp araf'a

var mı

yoksa yok mu

ben bilmem

erenler der hele bir sırat'ı geç

beyhude,

zaten kıldan ince

kılıçtan keskin kaldırımlar

bir de ayaklarımda tavlanmış pabuçlar

yürüsem canım yanıyor

dursam yüreğim

varsın sana kalsın artık firdevs-i ala

kırk satır yeter bana ...kırk katır ya da.