Sana Söylenmiş Bir Şiir

Bir gece, yıldızların ardında kaybolurken,

Sana yazılmış her satır, bir yankı.

Gözlerimde solgun bir ışık,

Ve her harf, bir özlem, bir dokunuş.

Sen, kışın ince bir meltem gibi,

Yüreğimde titreyen bir sıcaklık.

Sözlerin, eski bir melodinin yankısı,

Bir şarkı, bir düş, bir sevda.

Bir rüyanın gölgelerinde unutulmuş,

Belki de yıllar sonra anımsanan bir özlem.

Ama her şairin derinliklerinde sakladığı gibi,

Sen de bu satırlarda, bu kalpte yaşıyorsun.

Gözlerimde bir umut ışını,

Bir sevda yorgunluğunun içindeki parıltı.

Bir bakışın, dünya üzerindeki en güzel renk,

Ve her kelime, seni anlatan bir melodi.

Bir dokunuşun, bir gülüşün,

Sonsuz bir huzurun kapılarını aralar.

Ve belki de hayat, seni bekleyen bu şiirdir,

Sözlerin, her zaman içimde çırpınan bir ezgi.

Zamanın derinliklerinde, sessiz bir şarkı,

Bir şiir gibi geçer, bir an gibi.

Ve sen, bu şiirin en duygulu dizesi,

Her satırda, her sözcükte, ruhumda yaşarsın.

Bir sabah, belki de bir gün,

Bir hatıra olarak bulurum seni.

Bir köşede, bir anıda saklı,

Bu şiir, yüreğimde daima seninle kalır.

Ve belki, zamanın ötesinde bir yer bulur,

Bir bakışta, bir dokunuşta,

Bütün bu sözler, gerçek olur,

Sana yazılmış bu şiir, her zaman yanında.