Sansürsüz

Bilseydim ben'i yüreğinde süs diye gezdireceğini

Adaklar adayacağıma,

Aşıklık süsü verirdim sana...

Aşkı katli vacip gördün hep ama,

Katlini de hiç cazip görmedin menfaat uğruna...

Yokluğunda şiirlere vurdum kendimi

Kıyıya vuran yengeçler gibi...

Bir onlar anladı derdimi;

Dizelerle yendim yokluğunun fendini...

Tak takıştır şimdi kulağına yanık cümlelerimi;

Ak pak bir ezgiyse yine beklediğin,

Ninnileri küçüklüğünde söylerdim...

Şimdi büyüdün ya hani(!)

Tokadını sansürsüz yiyeceksin şiirlerimin...