Şarampole Yuvarlanmış Umutlar Şiiri

Dedim ki!

Sende mi? volkan karası

Sende mi? gün eriği/

Tüylenmiş zamanın

Kollarında aklım

Aklım ziyan

Aklım zarar

Yine;

Cama çıkaracaklar beni

Bir avuç oksijen kürü

Damarlarımda diklenen

Saçım ana kınasına benzer

Gözlerim baba yadigârı

Sevmelerim can kardeş

Soluğum ölüm kokar

Birazdan!

Hallacı mensurda ayazlığım

Bedrettin de mağrur başım

Seyit nesimiyim

Pir abdalım

Can turna

Oysa!

O kadar oyulmuş ki gözelerim

Perdelerim tarumar/

Direnişim kızıl güle

Can tomura

Siyah bene

Sevda...

İklim

Ay gözelermiş bir yangının

Kanaviçe yorganını/

Bulut

Katmer

Sonra;

Sonrası mı?

Bir güvercin palazında umutlar

Şarampole semahlaşmaz bu cem

Her dem...