Sardunya

Yorgundum

Karanlığıma baykuşlar tünemiş

Çıtı çıkmayan sessizliğin kokusunda

Kelimeler soğuk,

Soluğum eski bir hazirandan kalma

Kurulmuş hayallerim var benim

Bir de,

Hiç bir göze sığmayan

Sinsi kalabalıklarım.

Nasıl ki düşlerinde özgürse insan

Ve nasıl ki kuşatıldıysa bu yaşam

Bu neşeden yoksun düzen

İşte öyle geç kalmıştık gençliğimize,

Çünkü bilirdik,

Herkes sardunya sevmez.

Ama yine de yorgundum

Bir damlayı ayrımsadım

Toz kokulu karanlığında

Yine o sesi duyacaktım

Zamanın geri vermediği

Tinsel bir uzaklığın..