Saymadım

S / AYMADIM

Yokluğun

Kaç boşluk doğurdu yüreğimde

S/aymadım, bilemem ki...

Gökyüzümdün benim,uçsuz bucaksız

Bildiğim en güzel mavi

Geceleri binlerce yıldız, gözbebeklerinde

Sendin ömrümün rehberi...

Dağımdın güvendiğim, yaslandığım

Eteklerinde bin bir çiçek

Hepsi birbirinden renkli

Devrildi içimdeki o yüce dağ

Yerle bir oldu yaşadığım depremde

Yerinde koskoca bir fay kırığı şimdi...

Hani biz çam ağacıydık

Dökülmeyecekti yapraklarımız dört mevsim

Hani umuda açacaktı

Gelinciklerimiz, papatyalarımız

Sunaklara mı adadık bakir bedenlerimizi?

Aminsiz bir dua mıydı bizimki?

Çivisi çıkmış dünyaya inat

Düşleri iğdiş etmeyecektik hani...

Yeni doğmuş bebek kadar masumdur sevdalar

İçimizdeki çocuk kan ağlasa da

Direnmeli...

Sürme beni namluya

Sürme beni!

Ne kimseye, ne kimseyi

Sadece sen, sadece seni...

Naime ÖZEREN