Sen Aşk Kandilinin Titrek ışığı

Düşün ki

Göç sayfasında bir kuş

Kanadı muamma

Bin aha

Bin vebal yükleyip heybemin kırpıntılarına

Kök saldım alaca

Sen

Aşk kandilinin titrek ışığı

Karanlık mabedin tam ortasında tüneyen

Mavi

Düşün ki

Göğüs kafesime mahpus

Kumru

Sesin içimde titrerken, kokun

Rengini çaldığın

İklimler kadar ılık

Zühre kadar aydınlık

Şimdi ölüm kadar uzak

Ölüm kadar yakın aralıklardayım

Ki duymayacaksın belki

Aynaya soluyan son buğu zerresini

Ve

Ben öpmeyeceğim

Yanak çukurlarından bir daha

Düşün ki

Kuş pervazlarında göz yumacağım

Adını besteleyip hüzzam makamında

Göz kapaklarım koparken

Göz çukurlarından

Binlerce özür yağacak gökyüzünden yıldız diye avuçlarına

Sen

Avuçlarını süreceksin, öpülesi alnına

Bir kuru Fatiha sonunda

Ben

Güneş sönerken öleceğim

Sen şafak sararken yumaklara

Sen

Nefesimin son harfi

Oğlum...