Sen Bilmezdin

Sen bilmezdin.

Bir ben bilirdim gözlerinin güzelliğini

Birde gözlerim.

Ve sen!

Ve yine sen bilmezdin

Kahrolası yokluklarımda

Birde senin olduğunu...

Sen bilmezdin.

Sana, senden yakınlığımı.

Bir çınar ağacı bilirdi

Bir de sararan yaprakları.

Ya ben erken yazardım üzerlerine

Yâda onlar geç düşerdi

Senin yerine başkaları okurdu şiirlerimi...

Sen bilmezdin.

O kapıdan her girişinde

İçimde estirdiğin fırtınaları...

Ezberimde onlarca sözcük

Adım adım yaklaşırdın.

Koşan bebeğe, açan güle bakardın öylesine

Ve sonra bana!

Güler geçerdin...