Sen Bilmezdin

Eski bir siyah beyaz resim gibiydi her şey

Sen bilmezdin

avuçlarımda saklardım sıcaklığını ellerinin

Bakışların ürkek serçeye benzerken gözlerinde

hep aynı sokakta sabırsızlanırdı yürek atışlarım

Sen bilmezdin

Gölgemi karanlığına örterken gecenin

buğulu pencerene inat küserdim uykularıma

zamana adını söylerken ömür diye

takvimden yapraklarda büyür kavgalarım

aynı yerde çırpınır yelkovan

saatler viran olur.

bu şehir şahittir oltalarına ayak izlerimin

bütün kuytularda tütün kokardı ahlarım

mey diye içerken yokluğunu

adım sarhoşa çıkardı.

Sen bilmezdin...

masum bir masalın titrek iki dudağıydı

beni sana söylemeyen

öyle mahcup ve mağrur giderdim senden

dilime şarkılar küserdi girdabında yalnızlığın

ne çığlıklar susardım

sen bilmezdin...