Sen de Beni Ye
Peygamberdevesinin dişisi
Aşkın son lokmasını alır erkeğinden.
Bir beden susar ötekinin içinde,
Doğa yazar hükmünü
Kanla mühürlenmiş bir nikâh gibi.
Ben de geldim sana,
Avuçlarımda kalbimin çıplak eti.
Ne saklanacak bir yanım kaldı
Ne de kaçacak bir gölgem.
Sen de beni ye…
Önce gözlerimden başla,
Sana bakarken tükettiğim geceleri.
Sonra sesimi al,
Adını her anışımda çatlayan heceleri.
Bir lokmada bitmesin bu aşk,
Yavaş yavaş eksilt beni.
Her ısırığında biraz daha sen olayım,
Her yutkunuşunda
Kendimden sana göç edeyim.
Belki aşk dediğin
Birinin içinde kaybolmaktır.
Belki de en büyük teslimiyet
Kendi sonunu sevgilinin ellerinde aramaktır.
Sen de beni ye…
Ama bil ki
Ben senden geriye kalmak için değil,
Sende hiç kalmamak için seviyorum.
Ve eğer bir gün
İçinde benden hiçbir şey kalmazsa,
İşte o zaman
Gerçekten sevmiş olacaksın beni.
Künye · No. 363655
- Eser
- Sen de Beni Ye
- Şair
- Osman Akçay
- Yayımlanma tarihi
- Son düzenleme