Sen Gittin Ölüm Kaldı

Gölde durur gibi,

Yüreğimde duracağına;

Söküp atarak,

Göz kapaklarımı,

Salıverdim denizlere,

Irmaklarımı.

Ne zaman,

Nerede,

Nasıl ekildiği bilinmedik

Aşk tohumları;

Kök tutmadan,

Filizlenmeden,

Terkedip gitti, yanaklarımı.

Ne Kızılırmak

Bu denli ağlamıştır

Ne de kanamıştır Kızıldeniz;

Ateşle dağladığımda,

Buz kesmiş yaralarımı.

"Sel gider, kum kalır"mış.

Sen gittin,

Ölüm kaldı.

Artık,

Duymasan da olur,

A ğ l a m a l a r ı m ı .