Viran Kaldırımlara Takılıyor Düşlerimiz
sen olmayınca
biz olunmuyor ahşap ülkenin tozlu yollarında
viran kaldırımlara takılıyor düşlerimiz
gecenin feraceleri soyunduğunda perdelerinden
devrimci sevişmeler başlıyor kuşluk zamanında
önce oportünist ezgiler susuyor
sonra davullar çalıyor çift sesleriyle gıyabında hasretin
çığlıklarını bastırıyor mor desenli akşamın ak martıları
çocuklar doğuyor boğup gurbeti ağlatınca günün çeyrek saatlerini
delikanlı aşkları yazıyor kırmızı fırçalarla o meskun o mahalde yarı yıkılmış duvara
''tek yol '' sevda
aşkın sen hali
numarası bilâ
ihtilal sancakları asıyor çiroz iplerine ağlamaklı gelinler
türküler bir ağızdan
sutyenler yarı ıslak saklanıyordu karantina soğukluğunda
nemli memeler kuruyordu vakit o vakit
çubuk tarçın misali kokuyordu çırılçıplak akşam
yarım kalıyordu her daim
derdest edilmiş düşler
yüreği yangın
bıyığı devrik
kanı deli adam çocuklar
aşkın sılasına kaldırıp yumruklarını
alın kaderlerine
ihtilal diyordu...