Sen Sustukça
Kocamış yıllar aylara hükmetmek istediler de
Özgürlük hayranı aylar kıskanç haftaları böldüler dörde.
Sanki yetmezmiş gibi bu kavga
Bencil dakikalar yapınca saatlerle bağlaşma,
İsyankâr saatler kibirli günlerle çarpıştılar.
Sonra hep birlik olup çaresiz saniyelerim oldular!...
Hasret gözlerinde, hüzün kalbinde, aşk bütün vücudunda;
Anılar dikmen tebeşir sokakta, küf kokan bodrumda
Sen hiddetle unutmaya çabalasanda!...
Biçâre umutlarım sustu sen sustukça.
Kelimesiz konuşmalarımızda ise kırgınım Yaratan'a!...
Gururla doğmuştum, ama utançla öleceğim istemesem de
Buz kesen suskunluğunun ruhumdaki aşkı üşütmesinde.
Yazık! Ne yazık, düşüncelerimdeki hasta sevdaya!
Sana da yazıklar, seni azdıran sinsi kadere de.
Nefsimin derinliklerinde mânâsız bir hayattı kalan geride!...