Sen / Ve / Ki...

* Hatırlamadığım bir zaman dı.

Öylesine karşılaşmıştı yollarımız.

Ne kadar zaman beraber yürüdük? Bilemiyorum.

Yine hatırlamadığım bir zaman da savrulduk uzaklara.

Anı mı olduk artık? Yapma, hiç yakışmıyor.

Alışması ne kadar zor bu sözcüğe. Ama alışır insan çok zor değil.

Nelere alışmadık ki....

Çelişkili yaşamlarımız için kurduğumuz cümleler.

Sevmiyorum diyip de sever yaşadıklarımız.

Yapamam diyip de yaptıklarımız.

Sen ve ben...

Biz...

Güzel bir kelimeydik bir zamanlar.

Kelime olmaktan öteye geçemesekte.

Kırılmamalıyız birbirimize.

El sıkışıp ayrılmalıyız yaşattıklarımızın hatırına.

İnsanız.

Olur da bir gün bir yerde karşılaşırız.

Hiç değilse gözlerimizi kaçırmamalıyız.

Çünkü;

" İnsan söylenenleri ya da yapılanları unutur, ama onlara hissettirdiğimizi asla unutmaz

Sen / Ve / Ki...

Hangi mevsimde gelmiştin

Çıkaramadım

Galiba soğuktu

Ve

Yağmur çiseliyordu inceden

Ki

Isıtmıştı gelişin

Üstelik sana

Gel

Dememişken

Sürekli bahar olmuştu

Sonrası

Ve

Bademler açmıştı

Ki

Zamansızlık şaşırtmıştı

Tabiat henüz

Derin uykudayken

Aniden bastırmıştı kış

Beklemezken gidişini

Ve

Karlar yağmıştı

Ki

Öylesi sıcakken

Gidişin üşütmüştü

Gelişine daha

Alışamamışken