Seni Anlatmak İsterim Yüreklere
Adın bir ezgi gibi dökülürken dilimden
Seni anlatmak isterim seni
Sarp bir patikada, ıssız bir vadide
Dilsiz kavalını çalan
Yüreği kor dolu
Çobana
Seni anlatmak isterim seni
Korkunun izi
Ensesinde olmayan,
Sürüyü canavarlardan koruyan
Karabaşa
Unutulmuş çiğden, bahar yelinden
Bir gizli sevincin ince telinden
Her umutsuz ömre umut eken
Güzellikler yazan
Şaire
Seni anlatmak isterim seni; en nazik bir dilde
Bazen dilsiz bir kavalın tınısını
Bazen akşamüstü kızıllığını
Bazen bir çocuğun gülüşünü
Bir kadının bakışını
Bazen de koca dünyayı
Fırça darbeleriyle
Tüvale sığdıran
Ressama
Seni anlatmak isterim seni
Namus davasında
Dağa çıkan
Ne gökten af
Ne yerde merhamet dileyen
Eşkıyaya...
Seni anlatmak isterim seni
Ne bir esarette, ne bir suskunlukta
Kendi adını kendisi koyan
Kendi yolunu kendisi açan
Barışla soluklanan
Özgürlüğe gönül veren insan gibi insanlara
Altında turnalar uçan göğün sonsuz
maviliğine
Tarlada güneşe bağıran
güne bakana
Bir rüya misali süzülüp akıp giden
ömüre
Kışın karda umutla baharı belleyen
kardelene...
Seni
Ve
güzelliğini anlatmak isterim:
Sabahın nuruyla uyanan
Mahmur gözlere
Başını eğmeyen
Rüzgâra
Bir servi ağacı gölgesinde serinlenen
toprağa...
Gözümü kapattığımda değil, açtığımda varmalıyım yanına
Susmuş vadilerin diline düşmeli adın
Kavgadan yorulmuş toprağa
İlk yağmur
İlk bahar
İlk selam gibi
Seni anlatmak isterim seni
Kırık dökük hayallerden
Yeni başlangıçlar ören o sessiz güçle tüm halklara
Mehmet Çobanoğlu
19.11.2026
Gürpınar
Künye · No. 365376
- Eser
- Seni Anlatmak İsterim Yüreklere
- Şair
- Mehmet Çobanoğlu
- Yayımlanma tarihi
- Son düzenleme