Seni Döşüme Düşüme Aldım

sonbaharda göçen

göçmen kuşlar gibi

yüreğine kurdum,

kara,kıl çadırı.

başında mavili yazması,

yayık ayran döven

türkmen kızı.

sürüyü güttü çayırlarda

sütleri sağdı

toprağın üzerine

döşeğini serdi.

Aynı yastığa,

baş koymuş ,

iki can.

kuzuların sesi

saçlarında dağların kokusu

teninde teri

yanında eri.

yıldızlar şavkımız

kuru yavan ekmeğimiz,

bulgur aşımız

kırılmış bir soğan

bir tas ayran

sokulmuşuz,sarılmışız.

soğanın cücüğünü yiyen

bir çoban

ve çoban yıldızı kadar mutluyuz

mutlu olmak varken

sevmek varken

doğanın ve dağların

koynunda

bir gül

ve bülbülün söylencesi

sevdaya göçün

göç katarları,

heybeleri dokunan kilimler

nakış nakış sevda işler.

dane dane benleri sayılı

sayılı günler geçeli

döşünde ve düşünde şimdi

yoktur sevmelerin gibisi.