Seni Üfler Gibi
Düğümlere üflüyorum
Çözülüyorlar evet
Bir sürü yumak
Bazen kopuyor ibrişim
Birleştiriyorum ipek böceği tükürüğüyle
Zamanda kopuyor elbet
Yarasını tutturacak bir çengelli iğne
Kanamayacak artık biliyorum
Mihrabı dönük bir hayatın
Başıboş kumasıydım
Hayal kırıklığıyla evli
Uyandım
Ve
Koptum
Çam ağacı reçinelerine sarılıyorum
Aşka sarılır gibi sıkıca
Kemikleri kırarcasına kozalaklara tutunuyorum
Yapışayım diye, hayatın ucundan
Sonra
Asıyorum hayallerimi zeytin dalına
Önce tomurcuk
Sonra yeşil çekirdekli umut buduyorum
Kasım hasatlarında
Küfeler dolusu dalya
Denizi soluyorum
Deniz beni
Sigara dumanı gibi
İyot üflüyorum
Seni üfler gibi
Göçüp gidiyorsun
Göçmen duman misali
Terk edip ciğerimi...
Düğümlere üflüyorum
Çözülüyorlar evet
Bir sürü yumak
Bazen kopuyor ibrişim
Birleştiriyorum ipek böceği tükürüğüyle
Zamanda kopuyor elbet.