Senin G/azabından Sana Sığındım

__

sen gül,şen ola vakitlerin

olmaya hiç hasretin!

__

bana düşer şiir karası

yürek yarası bu zamana boyun eğmek

bana düşer her nefeste bir iççekiş devirmek!

basiretim bağlandığından bu yanadır

ensemde örselenmiş bir anıyla çevrilir yollarım

pusular kurulur gün ortası 'sen' deyişlerime

sendeleyişlerimden düşerim

ömrümün kapanmış perdelerine

ardından bir şiir dallanıp budaklanır

_şair zamanlarım koynunda kundaklanır!

yelesine hüznüm takılırken

son sürat koşan zamanın

hasretinden geriye gözyaşı kalır

_sen ne dersen de!

girdaptır yokluğun

ilk celsede söylenir taş duvar mahpusluğum...

kapanır perde!

canım kirpiğinin düştüğü yerde!

mahpusum!

puslanmış usum kimedir sen söyle!

çok geçmeden vakitler,

gece öfkesini üstüme örter

ziyan olan o düşler

o körpe seslenişler

dönmeyecek gidişler

__hangi yeredir böyle?

hangi soysuz parmaklık ket vurmuşsa vuslatıma

hangi ayaz çarpmışsa d/ağladığım zamanıma

her birine söz ola

başkaldırım duyula!

pencereme gölgen düşer

küf tutsa da nefesim

yüzümdedir gözlerin

yorgun düşerken sabahlara kirpiğim

ellerinde ısınır şu buz tutmuş yüreğim

omzundadır ikbâlim

dizlerindir beşiğim!

(üstüme devrilirken yokluğunun külfeti / sevdam bu külfeti seninle olan ülfet bildi!)

SENİN G/AZABINDAN SANA SIĞINDIM SEVGİLİ/CAN

6 nisan