Sensiz Bir Mevsim Sağanağı Aşk

Adına anlam aradığımız kaçışın kapısındayız seninle

Birbirimizden uzağa kilitlemişler aşkı gözlerinden

Katiller yeni pusular hazırlığında aşkın gecelerinde

Tok sesli bir adam kıyamet bildirisi okuyor sahnede

Çoğul aydınlıklar kendi güneşini özleyerek tükeniyor.

Sessizlik üşüyor titrek bir ağacın özlemli dallarında

Yüzümün çizgilerine dağılıyor kara sevdanın kırıkları

Rehin yaşanmışlıkların kırlarında baharlar gecikmiş

Sokaklarda dünden kalan anıları satıyor sevgililer

Sensiz bir mevsim sağanağı aşk, yüreğim ıslanıyor.

Sevgi nefretle kol kola girmiş, gidiyorlar bilinmeze

Kül asırlık ateşini arıyor, asaletini gömerek derine

Her yangın ihbarsız bir muamma, tutunur kendine

İnsaf asırlardır kayıpta, dünler dönmüyor ki geriye

Karşı konulamaz suskularla sarıldık biz değerlerimize.

Şaşkın zaman terazisi anılar, düşlerle ediyoruz takas

Yeniden var oluşun pembe kurgusunu kırptıkça makas

Fallarda başka bir aşk, zemherilerden önce bu son yaz

Gülüşlerimizin kırık mızraplarıyla titredikçe sevdalı saz

Gövdene göm sözlerimi, sonsuza dek sana kalsın miras.