Sensiz İstanbul

İstanbul artık dar geliyor bana sevgili

Her sokak arasında hayaline çarpıyorum

Her rüzgar çıktığında misk-i amber gibi

Kokunu boydan boya dört bir tarafta duyuyorum

Yemek yediğimiz,oturup eğlendiğimiz mekanlar

Bir bir yolumu kesip benden hesap soruyorlar

Bitti diyemiyorum...Gitti diyemiyorum

Bir başkasının kollarında mutluluğu buldu diyemiyorum

Her yağmur da binlerce melekle iniyor gözyaşlarım yeryüzüne

Yar yüzünde ki o bakışı, o gülümsemeyi unutamıyorum

Dudaklarından dökülen her söz kulaklarım da hala

O ses... o dağ esintisi sesini sevgili unutamıyorum

İstanbul'a aşık oldum senden ötürü vazgeçemiyorum

8.5 şiddetinde büyük bir deprem gibi her gün..

Dalga dalga, katre katre büyüyor içimde yokluğun

Ayrılık rüzgarını...O son bakışını unutamıyorum

İstanbul benim canımı alsın artık dayanamıyorum

Gözlerinde ki okyanusta boğulmak vardı ya..

Ama ben sensizlik denizin de çırpınıyorum

Ne ölüyorum buz gibi kesiliyor bedenim

Ne de yaşıyor şen şakrak sensiz şu bedenim

Hep bir arada kalmışlık, hep bi yalnızlık

Dudaklarının kıyısına kaç kulaç kaldı bilmiyorum

Bldiğim tek bir şey varsa eğer sevgili

Ben seni çok özledim...

Unutamıyorum...