Sensiz Kere Sen

Onursuz bu acı! Dökülen gözyaşları bile iade-i itibar etmiyor aşka!

Ne vakit sen değsen yüreğe, uzaklarda bir yelkenli geçer.

Alır başını gider maviliklerde umarsız, nazlı, sevdalı

Rüzgârı alır koynuna da

Sımsıkı sarılır kıskanç sevgili gibi

Korkar uçup gitmesinden avuçlarından,

Bilmez ki, rüzgâr bir asi çocuk çığlığı

Bir delibaş küheylan

Ne vakit sen geçsen içimden, hala gözlerimde bahar yağmurları

Ardından gökkuşağı çıkacak kadar güneşin doğmadığı

Bir yanı tomurcuklanan bahara, diğer yanı kara bulut ormanı

Ve ne vakit sensiz zamanları saymaya davransam

Vurulan, dağılan, ölen sevdalar gelir aklıma

Yanar durur gözbebeklerimin içi

Sahi,

Aşkı öldürmekte Azrail'in işi mi?