Sensiz Yaşanmiyor Nazli Ceylanim
Hasta düştüm feryadımdan zarımdan
Küle döndüm bağrımdaki harımdan
Ağlar oldum gözümdeki zorumdan
Sensiz yaşanmıyor nazlı ceylanım
Meyil verme yaban ellere gönlüm
Güvenme ha tükenir tatlı ömrün
Taze güldüm kuru dallara döndüm
Sensiz yaşanmıyor nazlı ceylanım
Ayaz vurdu ısınmıyor yar sinem
Kapım çalmaz sorulmaz yareler
Nerde dostlar gelmiyor ki yarenler
Sensiz yaşanmıyor nazlı ceylanım
Gece görmez gözlerim ayda yok hale
Hilal küskün hayli şaştı bu hale
Güneş doğmaz açmaz çiçeği lale
Sensiz yaşanmıyor nazlı ceylanım
Büyüttüm sevdamı tırnaktan dişten
Uyanmam bir daha seraptan düşten
Damlalar süzüldü ansız gidişten
Sensiz yaşanmıyor nazlı ceylanım
Masum sevdam dünlerimle zıtlaştı
Duymaz yürek bu günlerde kıtlaştı
Mısra durdu türkülerim matlaştı
Sensiz yaşanmıyor nazlı ceylanım
Tut elimden yeşil yaprak solmadan
Yetiş nazlım ecel haber salmadan
Al koynuna kara toprak sarmadan
Sensiz yaşanmıyor nazlı ceylanım
Hasret vurur yüreğime tak etti
Kara gurbet umudumu tüketti
Yüce dağlar yollarımı yok etti
Sensiz yaşanmıyor nazlı ceylanım
Dağ başında batar akşam güneşi
Yok nazlımın Amasya'da bir eşi
Sensin benim yüreğimin tek eşi
Sensiz yaşanmıyor nazlı ceylanım
Şehzade'nin bakmadılar yaşına
Su kattılar ekmeğine aşına
Ölür isem mezarımın başına
Gülmedi yaz benim nazlı ceylanım