Sensizlik

Sensizlik bir seçimdi

Hüzünleşmesi mevsimlerin

Gözleri toprağa dikili bedenin

Başkalaşan düşüncelerin

Biçimlenişiydi

Dünyanın

Sensizlik yokluk, yoksullukla eş

Çilekeş bir yaşamın

365 kere tekrar etmesi

Ve her senenin.

Kırlarında

Sonsuz mutluluk vad eden

Tenimde iz sürerken,

Çekilip gitmesi

Ellerinin

Sensizlik, dalgasını geçmesidir

Dünyanın benimle

Kader denen tiyatroda

Sahnelenmesi fütursuzca

Gözlerini alaşağı eder,

Hisleri

Ne kadar yabancı olsada o an

Mutlaka bir yerlerde

Terk edilmişlik bulunur

Seyredenlerin

Sensizlik damgasını vurur,

Duvarlara

Aynada vurulur her sabah,

Yüzüme

İştahım kesilir, yiyemem

Ne giysem, üzerime yakıştıramam

Beni düzeltecek bilmem ki,

Birisi ne zaman bulunur

Yok ki!

İnsafıda yok bu

Gidişlerin

Sensizlik, karmakarışık

Yarını bilememek gibi

Bir sonraki ana dokunamamak

Serseriliğin sonu

Hükümsüzlüğün bitişi

Aşkın göçüşü

İçine çekilişi, iç çekişi hislerimle,

Hücrelerimin

Sensizlik bir seçimdi,

Ama benim seçimim değil