Seslenti

Sevdikçe başka mevsimlere

Düşkün hastalar

Yastık yapar düşlerini

Sürdükçe sürer filizler

İnsan yalnız kalınca anlar

Suskun insanların acılarını

Ücralarda kalan bir karınca

Ve bağından koparılmış bir örümcek

Peçeteyle tutulan ve atılan pencereden

Tıpkı yitirilmiş ruhumun uçurtması

Anladıkça yüreğimin dokunaçları

Bir insan arar etrafında

Halden anlayanlar nerede?

Aramak

Bir bisiklete binmek ve sürmek çocukluğuna

Metrolara takılmadan

Yayan ve yavaşça

Zamanın deminde demlendikçe

Hoş bir tat alırsın

Sonunda öyle bir piş ki

İçenlerde bir huzur

Gönül kırgınlarına ilaç

Bir varmış bir yokmuş

Uçmuş baş parmağından bir böcek

Adı uğurmuş

Alacasına çırpmış kanatlarını fecrin

Hep ümitliymiş

Arada durur soluklanırmış

Seslenirmiş derin derin

Neredesin!