Sessiz Çiğlik

Başlayamıyorum artık cümlelerime

Sustu bu yürek,susturdu beni de

Halbuki çığlığım sağır ediyor beni

Ama duymuyor belki de duyamıyor kimse

İçimde her gün beslediğim acın

Yakıyor bedenimi,küle döndürdü beni

Belki biri görür diye yazıyorum,belki biri duyar diye haykırıyorum

Ama yok duymuyor,görmüyor kimse

Gece çöküyor gene

Aklımda sen,gözlerin ve dünyada eşi benzeri bulunmayan gülüşün

Yüreğimde ise

Acın,matemin ve beni bana bırakıp ardına bakmadan gidişin

Sessiz bir çığlık bu şiirim

Sadece kendime döktüğüm dertlerim

Sensizliğe bir yakarış

Sensizliğime bir haykırış...