Sessiz Çığlıklar

adalet

neyin adaleti,

özgürlük

neyin özgürlüğü,

demokrasi

neyin demokrasisi,

at çöpe hepsini

kandırma kendini

düzen sömürü düzeni

düzen ezen düzeni

senin varlığın

bir vesile bu çarkların dönmesine

hatta bir zaruret,

sen olmazsan kim

gerçekleştirecek tüm serveti,

alın terine küçük bir kıymet biçilse de,

o

da

ölmeyecek kadar

onu da bulursan eğer,

ağzına bir kaşık bal da

cabası,

sesinin çıkmaması için,

şükredeceksin

sabır göstereceksin,

tesellin öbür dünya

el değmemiş huriler

armut piş ağzıma düş misali,

götüren götürsün köfteleri,

sen istediği kadar

kendini yırt ,parçalara

bir lokma ekmek için

fark etmiyor

etmeyecek hiç bir zaman,

açsın susuzsun muhtaçsın

el açacacaksın,

aş bekliyenler var

iş bekliyenler var

ama kimin umrunda,

varmış yokmuş,

gelmiş gelmemiş

tek gelen davetsiz

ay başı

yıllar boyu

ve

bir de bakmışsın ömür bitmiş,

tükenmiş,

duyulanlar

ezan sesleri,

çan sesleri

kurtuluşun yok dercesine,

sorsan da ne kalmış geriye

sırat köprüsü öncesinde

bir hiçten bir hiç,

bir nevi

kısmetsinlizğin nasibi,

yutmuşsun yutturulmuşsun

her türlü dalevereye,

adalet,

özgürlük,

demokrasi

hepsi kılıflar içinde

sahte,yüzsüz,iki yüzlü..

ne acıdır

ki,

hepsi yapılıyorlar senin adına,

yersen tabi

çoğunun yediği gibi diz boyundan

boğaza kadar

karanlığa gömülürken yarınlar,

onca sessiz

çığlıklar

başları önde

almış başını gidiyorlar,

adres belli,

açık ve net

sonsuzluğun kahır edici çaresizliği...

(Berlin,17.04.2017)