Sevdalar Aşklara Bölünürken

gözler dalmış

yarınların ertesine

bırak dolsun şu zaman

kavuşarak sessizlik karanlığa

nasılsa hiç ermiyecek muradına...

kırlangıçlar ötüyorlar

vurdumduymazlığın arka bahçesi vahim

karış karış toprak oluyor umutlar

ha sabah ha akşam ha gecesi

bir nevi meze kelepçelenmiş ruhlara...

ey gözü dönmüş mechul

kalıblarına sığmıyorlar artık insanlar

sevdalar aşklara bölünürken

hasretlik bir damla mutluluğa muhtaç

buluyor kendisini nihayetinde göz yaşlarında...

bırak essinler rüzgarlar

bırak yağsınlar yağmurlar

dönüşü olmıyan bir yolculuk değil mi ki bu?

sen ve ben,ben ve sen

buluşamadıktan sonra ne işe yararlar? ...

(Berlin,23.08.2013)