Sevdaya Uzandı Saçlar

Baktığım her şey karanlık

Dün gibi yürüyorum

Öylesine dar bir koridor

Gün gibi adım adım

Ayaklarım yalpalıyor

Daralıyor nefesim

Kaç sorudan kurtuldum

Kaç duvar kesti yolumu

Ayrıntılara takıldım

Oysa düz duvara tırmanacaktım

Tek bir çıkıntı

Bir tek toz zerresi

Engel olsaydı saçlarını sevdaya uzatanlara

Ayrılık yazılmazdı masallara

Geniş elli

Geniş ağızlı

İnsanlar tanıdım dar bakışlı

Şekilleri vardı

Yoktu isimleri

Yüzyıllar geçti üstünden

O kalıntı içinden

Dirilse bir şiir şimdi...