Sevdayı Ne Güzel Yaşamıştık Seninle

Sevdayı ne güzel yaşamıştık seninle

Yarım kalanlar artık tamamlanmıştı

Bir boşluk vardı yıllardır yüreğimde

Sanki her adımım uçurum kenarıydı

Sonra sen geldin, yaşamak geldi içimden

Hiç bu denli nefes almıyordum

Yanlış öğretilmiş bana hayat denilen

Meğer hayat senmişsin, bilmiyordum...

Şimdi bu hale getirmişken beni

Zorda olsa hayata tutunmuşken

Yokluğunda nefes dahi alamazken

Bırakıp gitmeyeceksin, değil mi?