Sevdim Bir Kere

kabahatın en büyüğü imiş

sevmek

bilmedim bilemedim

belki işime gelmedi

bilmek

sen varsın ya içinde

sen varken içinde

yürek ister

elde değil sevmemek...

acılarım hüzünlere kaykılmış

sanarsın keyif yapıyorlar

ben ise

sensizliğime gam yüklerken

benliğime inat

yıkılmışım içerden...

kolay değilmiş

sevmek

zamana atılan bir kurşun gibi

her dümbelek

yağmurlar yağıyorlar içime

fırtınalara ip bağlamak imkansız

kudursalar ne fayda?

atılan her adım boş

çekilen her kürek

yokluğa tok...

havaya açılan eller

öksüz

sanki dövüyorlar kendilerini

içleri sus pus

gel git zaman belki

nerden bileceksin?

ha unut ha umut

ben tuttum

salmak yok artık

olsada yaşananlar bir değil

tam bin şok

sevdim bir kere

sende sevseydin

sende

anlardın

belki,

kabahatın

kabahatımın

en büyüğü imiş

sevgi...

(Berlin,04.10.2013)