Sevgilican'a_2 Şiiri - Züleyha Selçuk

Yokluğun ömrümün zamansız yasıydı,

Varlığını halay başı mendil eyledim.

Susuşun kalbimde derin sızıydı,

Sesini kendime sevinç eyledim.

Yolunda kuruttum gülşen dalımı,

Gözünle hepsini yalan eyledim.

Cılız bir dereydi gönül akışı,

Gelmenle kendimi Dicle eyledim.

Yaşamam farzettim şubat ayazı,

Gönlümü kederle yanan eyledim.

Düşümle çaldım senden olanı,

Uğruna haramı helâl eyledim.

Seninle yaşadım bitmez yalanı,

Sevdanı yalana gerçek eyledim.

Aşk için yanan Züleyha'daydı,

Ben seni kendime Yusûf eyledim.

Ömrüme kapattım güneşi ayı,

Gözünü yoluma ziyâ eyledim.

Uğruna çektiğim türlü cefayı,

Canıma leziz bir ilaç eyledim.

Gözünde gördüm inci mercanı,

Seninle kendimi sarraf eyledim.

30 Eylül 2009

(her mevsim aynı rüzgar)