Sevgiliye Gözyaşı

Kalmadı hayata dair,

Tek bir sözüm.

Avuçlarım da yüzüm

Sırtım toprağa dönük

Umutlarım yalnızlığa,

Tam unuttum derken ay Güneş

Doğuruyor gökyüzü me

Ey sevgili ;

Gel kendinle getirdiğin aşkı Yaşayalım

Yanlızliği yanlızlığa bırakalım.

Bak yine akşam oldu,

İşçiler, öğrenciler ve memurlar

Hepsi evine gidiyor,

Bir ben kaldım ortada

Sahipsiz anahtar misali,

Yaprakları kurudu ağaçların

Bir fesleğenim vardı,

Oda Artık eskisi gibi kokmuyor.

Hava bu kadar soğukken,

Sensizlik daha ayaz bana

Ellerimi ısıtsam içim üşüyor,

Ne zaman ismini ansam dilim lâl

Oluyor,

Gözyaşlarım tuzlu ve kan tadında

Kim bilir belki,

Umutlarıma son vereceğim bir anda...