Sevginin Günlüğü Kutsaldır

Renkler terliyor avuçlarımın nasırlarında

Kayıp bir ömrün mucizeleridir tenimdeki

Yüreğimin bordasında kızıl şafaklar söker

Gözlerimin çukurlarında ah isimsiz ölüler.

Göğsümün hüzzam deliklerinde nal sesleri

Şarabın kokusu sinmiş sensizliğin gecesine

Sevdanın kayıp kentlerini ararken simyacılar

Gözlerin sallıyor acılarımın ıslak güvertesini

Işıksız yatakların rutubetli hazan mevsimlerinde

Tüketilmiş yazgıların kendini inkârıdır sevmek

Sargısız ruhlar sallanır ömrün çürük sehpalarında

Hangi yalana sarılsan kandırmaz seven yürekleri.

Saltanatı yağmalanmış beyliklerin kıraç düzünde

Ruhumuzun yangınlı katmanlarına üşüşürken an

Dirliksiz sancıların tükenmiş hatıralarına sarılırız

Eksik nefeslendiğimiz bir ömrün damında ölürüz.

Kırılır cam, parçası tene düşer ve yürek ansız titrer

Yalnızlık içten kanar, her söz önce kendisini süzer

Saatlere bölünür gün, aşkın tiktağıyla yüreği gezer

Sevginin günlüğü kutsaldır, asırlardır sırları gizler.