Sıfıra Bölünen Dün

elimde yeşil tespihe sığdırdığın sabır...biraz daha tahammül

gönder bana Z...

aynı rüyayı görmüş fal taşlarında,

derince dalgınlık

buluğ çağı mıdır bu yalnızlığın...

yüzüne sivilceli gülücük çizilmiş,

sıfıra bölünen dünün

elde var hiçlik

kim/liğini sorgulayan kul aciz

boyunsa oldukça eğik

eteği kısalmış ,

yedi kat semaya ermiş dağların

su olmayasıca cezir

cümle kapısında erbane zilleri

zikir ayinidir bu,

idraktaki şükrün

dil yamalı

ağızda yassı taş

sükûtu tefekkürdedir,

kirpiğe bulaşan yaş

azat kuşları kanatlarında,

usullaşıyor efsunlu rüzgar

tenimden akıtılmış siyah,

kuytumun ahvali

şerare sönük,

küllükte ,

uçuşan ince bir duman

devşirilmiş duyguların,

kethüdasıdır artık an

armağanındır dedim giydim Z...üstüme dar sensizlik

suadiyemayısikibinonsekiz

Demir Mutlugil