Siğindim Yalnizliğima

Kimsem yok benim

yalnızlığımdan başka

Üstadın bağlaması gibi

her daim yoldaştır bana

Bazen yanılıp eşe dosta inansam da

Dokunamam belki ama, konuşur benle,

bir hal çaresidir herşey onunla

Sığındım yine yalnızlığıma,

hiç terk etmedi ki beni, nankörlük edemem

Sessizce değil hıçkırarak ağlarım yanında,

gözyaşlarımdan çekinmem

Of demez dinlemekten,

aynı motifleri binlerce kez de işlesem

Bazen dalgalardır seyrettiğim,

Bazen kırık bir plak çaldığım,

bıkmaz saatlerce de dinlesem

Sığındım yine yalnızlığıma,

selam olsun vefalı dostum

İşte tekrar sana derim

bu düzen mi nizami yoksa ben mi bozuğum

Ne sevdama sevda denir,

ne de işe yarar benim mecnunluğum

Ayak uyduramadım bozuk saat kadar bile,

diyemem günde iki kere de olsa doğruyum

Kimsem yok benim yalnızlığımdan başka

Hep dilimde, tarif etsem de sana manasız heyecanı,

inancım kalmadı aşka

Yaradana dua ederim, i

stemem ne bu sevdayı ne de yeni baharları bir daha

Yalnızlığım da fısıldar,

gizliden duyarım, yeter artık dinse bu fırtına

Belki de, onun da kimsesi yoktur da ondan bana bağlanır

Marifetim değil,

o da sadece tek bildiğine sarılır

Gece gündüz beni görür,

bir de bilse, dünyanın rengine o da kapılır

Sevda nedir bilmez,

belki de sorar durur, nasıl pire için yorgan yakılır

Geçtim artık hem yardan hem de saydığımdan,

teselli de istemem

Dünya yalan, muhabbeti de,

kimseye derdimi diyemem

Sen de mi bırakmak istersin yalnızlığım,

söyleceklerini duymak istemem

Dünya yalan, yalanın kendisi bile,

yol verin, çekip terk-i diyar eylesem

Yalnızlığım da terk edip gitmiş,

diyecek tek sözüm, kalmadı güvenecek kimsem