Sihriyle Açılır Sihriyle Kapanırsın

siması güzel

ama yüreği solgun bir delikanlı

bakalım bu civan, anasına ne söylüyordu:

Âşık dili tez gelir bilirim feryada

imdi bir haysiyetim vardır

feleğe küsmüş ataşımın zerresi

ahdettiler, beşik kertmesi yaptılar

lakin sevdamın kanı dolaşıyor

hemde altmış altı damarımda

boşuna mı bade içmişim zehir gibiyim

sebep çilem ise vakti doldurayım

yar koynu cennetse ziyaret edeyim

'Aşığım, bu kızı benden esirgemeyin!'

Bunun üzerine billur dudaklı Perişan

anasına bakalım nasıl yakarır:

Seni de beni de bre celp eder ana

var varalım bağa destursuz girmesinler

o vesileyle olsun ki hikâyetimiz

az da olsa seyri zulmetmeyelim

haberi de nereden verelim

bir mektup yazdıralım

istemeyerek de olsa

dinlemek zorunda bırakalım

arzuları satırların içerisinde bildirelim

icazet verirsen,

müsaade edersen elbet

'Gönlüm vardır, ver gideyim!'

Ağlayarak düştü ve bayıldı.

Ki 'böyledir bu hikâyelerinin temeli

o kadar derin, acıklı, sevdalı, saygılı'

Olsun demimiz de olmasın gamımız

hayra dönsün serencanımız

Aldı mı tasası ana kıymetlinin:

Eyvah!

bir dokunur bin ah işitirim

perişanın anasıyım kerem eyle

elbette seninle beraber yola revan olurum

şu anda seni hüzünlendiren,

içini kemiren bir muhabbet yok mu sanıyorsun içimde?

Aldı mı şimdide baba muhtereme, derdini nasıl anlatır:

'Nerden bileyim deme zavallıyım

sakalın inmişti göbeğinin üzerine ki

yüreği korlaştıran, nizama çeken

yoktan var edenin eşref saatine rast geldin de

benimde seninde duan kabul oldu

kavuştun ela gözlü sunana

Ama tövbeler olsun

sevda delisiydik,

seni beni yaradan vardır bir Mevla

hep bir hayalin içerisinde

ayrılmazdın öz yanımda kalırdın

eller her gün açılırdı duaya:

Allah'tan ya hiç ümit kesilmez

nasıl ki bir yol kabul eyledik

geçmişinden,muhabbetinden

sorma derdimi gönlüm şen değil

bitmez tükenmez hasbihâllerinden

viran olmuş ağlarım

kâinatı var edenin dergâhında

hayırdır nedir bu aşkla meşkulatın!

ben seni ki bey vefa sanırdım!

ah gönül ah....

etme düşme

bizi bu hallere salma

perişan etme

dinliyordu. Asker kardeşi de, Perişan' ın annesi, bacısı da

ağlıyordu. baba suçunu kabul ediyordu.

Aldı son sözünü:

Anladım .Derler ya tatmayan bilmez

Gönül yarasını...

Gönül duygusunu...

Gönül cefasını...

yazık ettim

akan silinemeyen göz yaşlarınıza

arzunuz, isteğiniz, dileğiniz ne ise olsun

saçınızdan tırnağınıza kadar

ben ki sihriyle açılır

sihriyle kapanır dedim

Allah sevenleri sevdiğine versin

Cenabı Allah cümle hasretleri kavuştursun!

Gece sona ererken

Onlar erer muradına, bizler de çıkalım kerevetine...