Şiir 1

Gözlerinin içinde

dans eden karanlık kederle seviştim

bu gece,

Ve öğrendim nefesinde

dalgalanan kıyametlerin lisanını,

her nefes bir uçurum,

her sessizlik bir gelgit,

yüreğimi daha derin maviye doğru çeken.

Kurban ediyorum gündüzleri

uğruna döktüğüm bahar kokan

gözyaşlarımı,

Öpüyorum kalbimde sen

tarafından açılmış yaralarımı

şehvet ve tutkuyla

sonsuzluğa uğurlarcasına seni.

Siliyorum ipek mendilime bulaşmış,

gerçek nedir bilmeyen o

eşsiz mai hayallerimi,

Savuruyorum rüzgâra

adını fısıldayan o

utangaç cümleleri,

Geceyi bölüyor kalbim,

her atışında sana varan

sessiz bir yol açılıyor.

Tutuyorum avuçlarımda

bir zamanlar gözlerinde yanan

o kırılgan ışığı,

sanki dokunsam

yeniden doğacakmış gibi.

Ve ben

her sabah biraz daha eksilerek

senden kalan izleri

bir dua gibi taşıyorum içimde.