Şiir Biterse Susar Bir Şehir

Sevgili Sezer Nişancı'ya...

Garip bir yenilgi hüznünden arta kalan.

Ve

Kıyılarına vurmuş bir ceset kadar kimliksizlik...

Kaybedilen ömürler

Kazanılan zaferlere denk düşmezmiş

Hayat denen güncede

Geride bir küfür

Geride bir inkar

Geride bir intiharmış aslında o suskunluklar...

Şair suskunluğu kar bilip döker kendini gecelere de

Ama ya;

Son martı tüm masumiyetinin altına sığınan şeytanlığıyla

Vurursa gözüne geçmişin

Oyarsa en onanmaz yanından

Sökerse ciğerini geleceğin,

Kalem tükenirse

Biterse şiir

Soluksuz kalırsa şair...

Yüzünü asıp gider sayfaya

Bilir ki,

Kalem, ne olursa olsun yeminlidir kahpe bir vedaya.

Ki içi boşaltılmış eski bir köydür şimdi şair

Yıkık,

Issız

Karanlık...

Eşkıya yatağı belki,

Belki...

/Belkisi yakaya yapışan garip bir sıfatsızlık.../

Eylül'2009 Aydın...