Şiir Gözlerinde Kaldı İstikbâlim

Aç artık gözlerine örtülen geceyi

Şafağını söksün yüreğim

Gel!

Bu zemeri gün bile,

Gözlerini yüreğime devretti!

Her mevsim sesinle rüzgârdan esti

Gel!

Tükensin şivan gecesi!

Gel,çatladı göğsümde sabır hecesi...

Boynumda asılmadan sensizlik ilmeği,

Bir soluk bırak,

Küf tuttu nefesim!

Bir soluk mavileneyim...

Gölgeni izlerken yürek nefesim,

Kokundan mahrumdur tenim ellerim...

Uykular bölündü

Gün ikindi!

Gel,

Gözlerime yağmur sindi!

Çatkapı gündoğsun gamlı yüzüme

Gel!

Haretim devrilsin ayak izinle...

Bir soluk kalayım yüzünün kubbesinde

Bir soluk gözlerinden döküleyim enginliğine...

Sil artık,alnıma çizilen efkârı!

Azığıma bal katsın gelişin.

Telli duvaklı düşlerim olsun seninle

Gülüşüm avuçlarına sığınsın

Gel!

Seni buluşum mahşere kalmasın...

Çok zaman yaşadım bu özlemin ağrısıyla

Bilsen kaç nefes dayandım sesinin yokluğuna

Gel!

Muştum gelişin olsun!

Gözlerime bir soluk yüreğin doğsun!

(acele giden eceli kalana bırakır / diz boyu ölüme batınca kalan olmayacak dileklerde son sözler niyetine gidene münacattadır!...