Şiir Kazanında Kaynayan ''sözdür''

Neyi anlatmak

Hatta duyumsatmak...

Yazmaya karar veriyorsa

Konuya, kurguya, kahramana

Gökyüzü öylesi mutlu olmalı

''Bir beyaz bulut'' tarafından yutulsun.

Şair kalemin algılama inceliğidir;

Yürekte kıvılcım sıçraması gibi

Üzerinde ayna gezdirmesidir.

Helmeleşecek midir

Yoksa diri mi kalacaktır

Kazanın altına sürdüm ateşi...

Değmeyin şimdi böylesi keyfe

''Usta'' ,''çırak''mavinin beşiğinde

İki dudağımın arasında tanıklığı yapar.

Acılar mı?

En harbi duygulardır

Dokunamaz ama en derinlemesine duyarandır

Hele birde dimağa hücum ederse düşleyip

O kabil ruh işte o vakit

İhtiyaten uzak kalır hani heves ede ede...

Ne olursa olsun çivisi çakılacaksa

Nice şiirin külü göğe savrulsun

Saygılar yorumlayan şairlere

İz bırakan o ''beyaz bulutlar'a''.

Gönül bir ağlasa bir gülse/de

Zevkli uğraştır şiirselli kıyıcığı

Ekip, biçip sürmek duygunun toprağını

Emek veren yadsımaz

Arkasını bu emeğe de dayamaz

Sanırım /ki/ kol kola girmiş/im

Yağmur, bulut ve güneş/le

Sahip çıkarlar bile dememişim...

Sorsana

Malik olan şair yüreğim

Ruhum lebalep çoşkunsa penceresinde

Girdiğimde ömrüm uzar mı

Bu yalancı alemde

Hani şairin erdemliği?

Bazen sevişmeli bu hayatla

Esef ve özlem dostane bir dozda

Anlatsakda post modern/ini

Zor olur telafisi kalemi yontmanın

Temasları lazım kalbin

Lakin an olduğunda

Görebilir mi

Dili'nin beğenisi

Yüreğinin gözü ne de olsa.

/Hepten/ unut diyemezsin

Durmaz tuzlu ıslaklıklar

Taşarsa onlarda benliğinden

Asla durmaz duyguların,

Sarhoşluğuna kapılarak böbürlenirsin!

Bunu anlamayana aksettirmeyin

Bilmelidir ki bir şiir ölür

Ama yerine binlercesi

Ve daha uzun ömürlüsü doğar!!!....