Şiir Şiir Diye

Önce adın düşüyor paslı kalemimden,

ıslak defterime,

duruyorum sonra;

apansız susuyorum,

galiba özlemişim gecenin kör bir saatinde,

kelimeler bile kifayetsiz kalıyor,

ne kafiyeler anlıyor derdimden,

ne de uyaklar...

ellerim seni basıyor yüreğime,

illede şiir/şiir diye...

şiir diye. . .